Newsletter
Podaj swój adres e-mail, jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach.
Twoje dane będą przetwarzane zgodnie z naszą polityką prywatności
Zaloguj się
Nie pamiętasz hasła? Zarejestruj się

Teresa Murak. Do kogo idziesz

Dostępność: średnia ilość
Wysyłka w: 5 dni
Dostawa: Cena nie zawiera ewentualnych kosztów płatności sprawdź formy dostawy
Cena: 39,00 zł 39.00
ilość szt.

towar niedostępny

dodaj do przechowalni

Opis

Tytuł: Teresa Murak. Do kogo idziesz

Wydano w związku z wystawą Teresy Murak. Do kogo idziesz, 23.11.2012 – 11.01.2013, Galeria Labirynt, Lublin

Redakcja: Sebastian Cichocki, Teresa Murak, Marta Ryczkowska, Justyna Sołtys, Waldemar Tatarczuk

Teksty: Sebastian Cichocki, Marta Ryczkowska

Zdjęcia: Wojciech Beszterda, Per Erik Fonkalsrud, Jan Gaworski, Anne Gold, Erika Hoffmann, Elizabeth, Jappe, Robert Jasiński, Kenneth Johansson, Tomasz Konart, Rafał Manowski, Mariusz Michalski, Krzysztof Morcinek, Teresa Murak, Andrzej Polakowski, Jacek Poremba, Andrzej Paruzel, Grzegorz Rogala, Zygmunt Rytka, Leopold Sarnecki, Lesław Skwarski, Sławomir Snoch, Kinga Nowakowska, Waldemar Tatarczuk, Antoni Zdebiak

Zdjęcia pochodzą z archiwum artystki

Projekt i skład: Flora Nastaj

Język: polski, angielski

Miejsce i rok wydania: Lublin 2012

Wydawca: Galeria Labirynt

Druk i oprawa: Petit

Wymiary: 21,1 x 27,3 cm

Okładka: twarda

Liczba stron: 117

ISBN: 978 83 932239 54

„Prace Teresy Murak są nietrwałe, stworzone z delikatnych materiałów: rzeżuchy, kurzu, rozczynu chlebowego, wody, nasion, papieru czerpanego. Głównym materiałem, jakiego Murak używa w swojej sztuce stała się na początku lat 70. jadalna jednoroczna roślina – pieprzyca siewna (Lepidium sativum), zwana potocznie rzeżuchą. W Polsce kojarzy się ona przede wszystkim z okresem Wielkanocy, kiedy wysiewana jest jako symbol odradzającego się życia. Rzeżucha rośnie niezwykle szybko, także w trudnych warunkach, na słabej ziemi a nawet poza nią (na wacie lub tkaninie). Jej właściwości zostały wykorzystane przez artystkę przy „hodowli” roślinnych ubrań („Przyjście zieleni”, 1975 lub „Zasiew”, 1985 etc.), kobierców („Dywan Wielkanocny”, 1974), geometrycznych rzeźb („Rzeźba dla Bielsko – Białej”, 1998), jak i podczas performensów („Kalendarz kobiety”, 1976). Pierwszego zasiewu artystka dokonała wiosną 1972 roku w domu studenckim uczelni artystycznych Dziekanka. Niewielka koszulka na wieszaku pokryła się całkowicie wzrastającą rzeżuchą, stając się wertykalnym mini – ogrodem. Był to moment zwrotny w kształtującej się wówczas świadomości twórczej Murak. W wyniku prostego gestu, zasiewu, stworzyła ona przedmiot o niejasnym statusie – niefunkcjonalny, częściowo ożywiony, zmieniający swój kształt. Obiekt ten, jak i liczne późniejsze realizacje, powstają w wyniku „kooperacji” z rośliną. Jego ostateczna forma nie jest przewidywalna. Wzrost rośliny w tak niesprzyjających okolicznościach, na tkaninie, jest jednoznaczny z jej rychłym obumieraniem. Relacja artystki i rośliny jest zmysłowa – oba organizmy wchodzą ze sobą w bezpośredni kontakt. Działania Teresy Murak bezpośrednio w krajobrazie są najbliższe „kanonicznym” dziełom sztuki ziemi z lat 70., wiążącymi się z rzeczywistym przekształceniem powierzchni ziemi, wymagającym mozolnej pracy fizycznej i przemieszczenia materii. Należy przywołać tu zwłaszcza realizację „Rzeźba dla ziemi” z 1974 roku. Powstała ona podczas wystawy japońskich artystów (kuratorem pokazu był Yoshio Nakajima) i serii zdarzeń artystycznych, mających miejsce w szwedzkiej miejscowości Ubbeboda. Rzeźba Murak składała się z wydrążonej w ziemi półkuli oraz znajdującego się obok wzgórka, powtarzającego kształt zagłębienia, uformowanego z wydobytej ziemi. Głębokość wykopu – 162 centymetry, odpowiadała wzrostowi artystki, która to własnoręcznie budowała rzeźbę przez 30 dni. Po nadaniu ostatecznej formy obu częściom pracy, została obsiana rzeżuchą. Zaledwie trzy dni po ukończeniu prac, rzeźba została zrównana z ziemią przy pomocy spychacza, na polecenie lokalnych władz. Odmienny, mniej inwazyjny charakter miały działania w przestrzeni publicznej Warszawy pod tytułem „Dzieła lęgną się w szczelinach rzeczywistości”, jakie artystka przeprowadziła w latach 2003–2004. Projekt ten składał się z sekwencji różnego rodzaju zasiewów: malw, maków, chabrów, słoneczników, kukurydzy, jęczmienia, owsa, żyta, pszenicy, gryki i rzeżuchy. [...] Istotną, aczkolwiek mniej znaną grupę prac Teresy Murak stanowią działania i instalacje z wykorzystaniem mułu rzecznego. Pierwsza z nich została zrealizowana w Galerii Labirynt w Lublinie/dawne BWA (styczeń 1986). W następnych latach muł rzeczny został użyty do stworzenia kilku innych instalacji, między innymi w niemieckim Kleinsassen (czerwiec 1987), Galerii 72 w Chełmie (styczeń 1989) oraz we wnętrzach kościoła Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie (październik 1989). Użycie błotnistej substancji było dla artystki jednoznaczne z wyeksponowaniem właściwości naturalnego ekosystemu, gdzie w mikroskali ścierają się siły życia i śmierci: rozkład martwych roślin i zwierząt, przeobrażanie larw, produkcja skały klastycznej itd. Bagno jest środowiskiem życia różnych mikroorganizmów, ale i produktem ubocznym licznych procesów naturalnych. Działania Teresy Murak z mułem stanowią łącznik pomiędzy akcjami poza przestrzenią galeryjną czy muzealną oraz organicznymi (a więc podlegającymi metamorfozie) instalacjami w instytucjach sztuki. Murak wykonuje swe działania/obrzędy na przedmiocie naładowanym znaczeniami, niejako zmusza go do mówienia. Uprawia sztukę, którą należy czytać jako kartografię wiary. Niezależnie od tego czy śledzi rozpad delikatnej tkaniny, obserwuje uparty wzrost roślin, rozczynia chleb w błocie – artystka ta dotyka istoty daru i współodczuwania. Tradycja sztuki ziemi przybiera u niej formę prywatnego obrzędu, jest w niej miejsce na życie i śmierć splecione w nierozerwalnym uścisku” – fragment tekstu Sebastiana Cichockiego pt. „Prace ziemne. Teresa Murak i uduchowienie szlamu”, 2012 – pełna wersja tekstu znajduje się w niniejszej publikacji, wydanej w związku z wystawą Teresy Murak „Do kogo idziesz”, która miała miejsce w dniach 23.11.2012–11.01.2013 w Galerii Labirynt w Lublinie.

Spis treści:

Prace ziemne. Teresa Murak i uduchowienie szlamu. Sebastian Cichocki

Earthworks. Teresa Murak and the Spiritualisation of Slime. Sebastian Cichocki

Teresa Murak: Odsłony. Marta Ryczkowska

Teresa Murak: Revelations. Marta Ryczkowska

Spis ilustracji / List of Illustrations

Wybór prac / Selection of works

Koszty dostawy Cena nie zawiera ewentualnych kosztów płatności

Kraj wysyłki:

Opinie o produkcie (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy od home.pl